ayokong sumali sa contest ng Damuhan

alas-dos pasado na ng gabi... este umaga na pala, sign off na ang karamihan sa TV station, wala na rin ang ingay sa paligid puro huni na lang ng mga kulisap at kahol ng aso ang maririnig at ang panaka-nakang sigaw ng... baloooOOOttt!!! nakabukas ang computer, open ang microsoft word pero wala itong laman at ang nagbi-blink lang na cursor ang makikita dito, hanggang ngayon kasi wala pa rin akong naiisip na istoryang maisulat, gusto ko kasing sumali dun sa patimpalak ng isang blog site pero anak ng baog na galunggong! blangko ang kakarampot kong utak, mahina yata talaga ako pagdating sa pagsusulat at panitikan... tayo muna ako sa harap ng monitor, jingle muna sa banyo, paglabas ng c.r. deretso sa refrigerator, inum ng isang pitsel na malamig na tubig... aghhHHH!!! putsa! sobrang lamig! parang kinuryente ulo ko! upo muna sa sofa sabay sindi ng yosi para kumalma at makapagisip-isip muna... teka may naisip akong topic, balik uli sa harap ng monitor... pindot sa keyboard... ta-ka-ta-ka-ta-ka-ta-ka-takkk! sandaling nagisip... nagkamot ng betlog -select all, delete! tsk! ampanget ng pasok! di ko alam pano ko lalagyan ng intro yung naisip kong tema... larawan ako ng isang desperadong manunulat... matutulog na nga lang ako, wala ako sa kondisyong magsulat ngayon... shut down na muna ang pc, pagkatapos ma-proper shut down balik uli sa banyo, hilamos at toothbrush muna bago mahiga... akyat na sa kwarto para matulog, mahimbing na si misis pati na ang anak namin... humiga na rin ako, ipinikit na ang mga mata... hayyy pakiramdam ko isa akong lipas na bayani... nang bigla akong napabalikwas may naisip akong magandang entry... tayo` uli ako, takbo pababa sa hagdan, deretso sa computer, nang nakabukas na ang pc para namang bulang naglaho ang laman ng utak ko, blangko na naman ang isip ko... tila lumilipad na parang saranggola... anu baaA!!! gusto kong magsulat pero baket parang tuyot ang isip ko?!!! kelangan kong makagawa ng istoryang malupet! parang gusto ko nang itaob ang munti naming silid-aklatan sa inis... nabuburyung na ako! tayo ulet ako, habang hinahagod ang ulo ko na tila walang laman sa pagkakataong `yun... tak-ti-laooOKK!!! namputa! umaga na!!! maya-maya tindero na ng pandesal ang sisigaw! kagawaran ng talino sa langit (meron ba nun?) tulungan nyo po ako... pagkalooban nyo po ako kahit na konteng talino... sandali akong humarap sa salamin... tinitigan ko ang malamlam kong mga mata, muka na akong adik dahil sa puyat... daig ko pa ang kinulam at pinaglaruan ng santambak na maligno... habang pinagmamasdan ko sarili ko, nagulat ako ng bigla akong bulyawan ng repleksyon ko sa salamin... gago! adik ka ba? di ka mananalo sa contest na `yun dahil meaning nga ng salitang "hinuha" e hinde mo pa alam! tanga!! pogi ka lang pero di ka magaling!!! wag ka nang sumali sa contest ng Bagsik Panitik ng Damuhan na yan!!!...

ang posteng ito ay entry sa Bagsik Panitik ng Damuhan

patawad

tao lang nagkakamali rin

tao lang sumasablay din

oo, ang kasalanan di dapat sadyain

pero sana kapag nagbabago na ay pagbigyan din

first impression last?

wala na bang karapatang magbago kahit pa si Judas?

baka naman pwedeng ang pass ay passed?

ika nga kalimutan na lang ang nakalipas

kung hindi ka magmo-move on

ikaw din, tiyak mananatili ka sa pagkakabaon

kung nagkamali man sya kahapon

marahil parte lang 'yun ng pagiging taong mamon

wag mong isara ang pangunawa sa kanya

bigyan mo ng isa pang tyansa

baka sakaling tuluyang magbago na nga sya

sigurado ako pareho kayong magiging masaya

kung nasaktan ka man sa pagkakamaling nagawa nya

at nalaman nyang dahil sa ginawa nya'y lumuha ka

tyak ako ngayon nagsisisi na sya

maniwala ka sa akin alam ko ang nararamdaman nya

dahil ako at sya ay iisa

pic by: flickr.com

bulaklak ng dila

sa jeep, sa palengke, sa eskwelahan, sa simbahan, sa baskesball court, kahit sa senate impeachment court, sa TV, sa radyo, sa kanto, sa ospital, sa bangko, sa mall, sa carenderia, kahit saan maririnig mo ito... tambay, pulis, senador, doktor, tsuper, janitor, amo, katulong, teacher, estudyante, pari, artista, athlete, pok-pok, lalake, babae, binabae, babaeng feeling lalake, bata, matanda, binata, dalaga, virgin o maluwang na, supot, tuli, mayaman, mahirap, milyonaryo o pulubi lahat sila kariringgan mo nito... malungkot o masaya, nanalo man o natalo, binasted ng nililigawan o sinagot man, nagkakatuwaan man lalo na kung may alitan, anu ba ito? aba e hulaan mo... anu nga? hulaan mo nga... siret na nga... tangina mo pala e bobo ka palang hindot ka e...anu pa e di MURA... gago ka akala ko kung ano MURA lang pala pinahirapan mo pa akong magisip bwakanang ina ka... anu bang meron sa pagmumura at para na itong bulaklak na namumukadkad sa ating mga bibig... pati mga kabataan ngayon tila wala nang pagaalinlangan kung magbitaw ng mura "tangina mo kuya akin yan e!!!" kahit maganda naman ang nangyari sa kanya di pa rin maiwasan ang magbitaw ng mura "yes! yes! tangina pare sinagot na ko ng nililigawan ko!!! kailan pa ba nauso ang pagmumura? nakikigaya lang ba tayo sa mga dayuhan sa pagmumura? "oh shit! fuck! im going to kick your black ass asshole! i'm going to kill you! you mother fucker!" panahon pa kaya nila Lapu-lapu uso na ang magmura? si Dr. Rizal kaya nagmumura din... siguro kaya tayo natuto magmura kasi paglabas pa lang natin sa sinapupunan ng mga ina natin ganito na ang sitwasyon... "tangina mo Andres! kasalanan mo ito kung baket ako nahihirapan manganak ngayon..puro ka kasi iyot hindot kaaaAAA!!!"

Pic: flickr.com

barometrong mausok

bilang isang modelo dapat maging huwaran sa paningin ng lahat... bawal ang basagulero, bawal ang babaero, bawal ang lalakero, bawal ang lasenggero, bawal ang marlboro, bawal ang kantutero, bawal magmura, bawal tumae sa salawal, bawal gumawa ng bawal... naalala ko tuloy si Pnoy... hindi raw mabuting impluwensya sa mga pinoy dahil isa raw yosi boy... naalala ko tuloy si Erap... di raw mabuting halimbawa dahil sa bukod sa madaming asawa madalas daw malagihay dahil panay ang tagay... anu nga ba ang sukatan ng mabuting lider? hindi sa ipinagtatanggol ko ang mga kapwa ko yosi boy at tumador pero si apo Macoy di naninigarilyo o umiinum ng syoktong pero isang diktador... si ate Glo na walang bisyo pero kapit-tuko at punong puno ng kontrobersya ang pamumuno (helow garci at marami pang iba) si Roosebelt, isa sa dakilang presidente ng America ay isang yosi boy... Dwight Eisenhower isang magaling na heneral nung WWII ay isa ring smoker... si Richard Nixon hindi lang yosi boy kundi isang alcoholic, isama mo pa si Ronald Reagan at Bill Clinton na mga hithitero din ng yosi ay mga chickboy din... madami pang halimbawa tulad ng mga great Chinese leader gaya nila Mao Zedong ang may bisyo rin gaya ng pagtoma pagyoyosi at pangchi-chicks ang di matatawaran ang galing sa pamumuno sa kabila ng katotohanan na sila ay may bisyo... kaya ang tanong isyo ba ang ganitong mga bisyo pagdating pagiging magaling na lider? wag na lang natin pagusapan ang aspetong pangkalusugan dahil patay tayo dyan.

Pic: Flickr.com

banig at papag na kawayan

walang magawa...dut-dot dito dut-dot doon...click dito click doon, blog hopping dito blog hopping doon...surfing ika nga...facebook, twitter, youtube, pati youporn hanggang sa madaanan ko tong painting na ito ni Nestor Garcia Leynes...ewan ko kung anung meron at parang may kumurot sa puso ko nang mapagmasdan ko ng obra nyang ito...siguro namimiss ko lang ang aking ina... ganyang ganyan din kasi ang senaryo kapag pinatututlog ako noon lalo na sa tanghali... palibhasa'y di naman kami mayaman kaya't papag na kawayan na sinapinan ng banig ang aming higaan, dahil walang kuryente kaya't abaniko ang ginagamit ng aking ina upang di ako pagpawisan... at para makasigurong mahimbing ang aking pagtulog lalagyan muna ako ng pulbo sa likod bago sapinan ng tela sa likuran para di matuyuan ng pawis... upang makatulog agad inaawitan pa ako ng marahan habang hinahaplos ang aking buhok... at sa pakiwari ko habang akoy nakapikit matama nya akong pinagmamasdan...ang sarap maging anak ng aking ina... at kahit kailan di ko yun makakalimutan...

Painting by: Nestor Garcia Leynes